De melancholische en dromerige bronzen werken van de Brusselse beeldhouwster Clotilde Ancarani zijn een ode aan het leven. Met hun zeldzame zuiverheid weten ze zich een plaats te veroveren in het ingetogen landschap van de hedendaagse Belgische en internationale kunst en design.
Foto’s Nathalie Gabay
Ook dit jaar zien we de bronzen tafels, stoelen, krukken, spiegels, kandelaars en vazen van Clotilde Ancarani op BRAFA Brussel en TEFAF Maastricht, en op toonaangevende podia zoals The Salon Art + Design New York, PAD Parijs en Londen, Homo Faber in Venetië en Design Miami. Clotilde Ancarani’s werk is uitgesproken en aanwezig. Haar succes heeft niets te maken met vluchtige trends, maar is het resultaat van een oeuvre dat met precisie, maturiteit en geduld is opgebouwd. Wie de wereld van de kunstenares binnenstapt, vertraagt als vanzelf en voelt zich ongewild verbonden met een stukje platteland of tropisch landschap dat subtiel het interieur is binnengeslopen. Hier fluistert de natuur. Mammoetblad, rabarberstengels en bloemblaadjes vertolken een delicate taal, waarin kwetsbaarheid geen zwakte is, maar net een kracht. Clotilde Ancarani vangt het levende in sculpturen en probeert zo ook het moment vast te leggen. Het vluchtige verstilt in de densiteit van brons en ontsnapt zo aan de vergetelheid. Via de verlorenwasmethode vertaalt ze het organische naar gevoelige werken op het snijvlak van kunst en gebruiksobject, waarbij elk stuk buiten de tijd lijkt te zweven. Haar contemplatieve vormen creëren stille oases, cocons waarin je je even terug kunt trekken. Ze ademen een zachte, bijna meditatieve poëzie, gedragen door een subtiele spanning tussen kracht en finesse. Haar stijl staat ver af van gestandaardiseerde producties en eindeloze reeksen, en getuigt van een tijdloze, persoonlijke en authentieke visie. Haar sculpturen onderstrepen meer dan ooit het belang van ambacht, gewicht en materiaal. Verzamelaars laten zich niet misleiden: in haar werk herkennen ze een zoektocht naar de essentie, naar blijvende waarde en naar een tastbare band met tijd en vakmanschap. Al drie decennia lang volgt Clotilde Ancarani consequent haar pad, met een blik gericht op een plantaardige wereld die nauw aansluit bij de hare. Het is een vanzelfsprekende ontmoeting waar ze telkens opnieuw met de glimlach op afstapt.
Tussen de rabarberbladeren en de oeverplanten in de Linkebeekse tuin van Clotilde Ancarani staan de krukken en bijzettafels Follia en Tondo van gepolijst brons (steeds in beperkte oplage of als uniek stuk) zij aan zij met hun inspiratiebron. En plots vervaagt de grens tussen sculptuur en natuur.
