Sinds enkele maanden heeft Ami Paris eindelijk een flagshipstore in Brussel, en wel op de Grote Zavel, in de unieke setting van Maison Costermans. Voor Alexandre Mattiussi, oprichter van het Parijse merk, is dit allesbehalve een toevallige keuze. Dit is immers veel meer dan een boetiek, het is een plek die is ontworpen als een ontmoetingsplaats tussen mode, herinneringen en levensstijl.

Je Brusselse boetiek Brussel is gevestigd op de benedenverdieping van een antiekzaak. Wat zegt deze bijzondere plek over je gevoel voor esthetiek?

Het eerste gevoel dat je bij deze plek krijgt, is er een van een ontmoeting. Als je er binnenkomt, merk je meteen dat het huis een ziel heeft. Dat raakt me enorm. Ik hou van het idee om me, in alle bescheidenheid, te vestigen op een plek met een geschiedenis. Ik wil mijn aandeel toevoegen aan iets wat al bestaat in plaats van alles uit te wissen en een nieuwe visie op te dringen. Bij Costermans voel je herinneringen, elegantie, een aura. We hebben dus geprobeerd om met veel respect te werken, de charme van deze plaats te behouden en Ami er zo natuurlijk mogelijk in te passen.

De Ami-boetiek is ontworpen in de typische Parijse stijl van het huis en combineert beige tinten, eikenhout, spiegels en vintage meubilair. © ami paris

Waarom Brussel en waarom nu?

Brussel behoorde voor ons al lang tot de steden die ertoe doen. Ik kom er al jaren, ik heb er vrienden, persoonlijke banden en ik ben altijd dol geweest op de energie van deze stad. Ik voel me er thuis. Er hangt hier een heel gastvrije, menselijke sfeer, een soort goedhartigheid die me erg raakt. En de timing is ook mooi: op de dag dat ik in Brussel was voor de opening, sloten we in Parijs de allereerste Ami-boetiek, die aan de Boulevard Beaumarchais. Er zat bijna iets symbolisch in die overdracht.

Al je boetieks, van Parijs tot Tokio, delen hetzelfde DNA. Wat zijn de onmisbare elementen wanneer jullie een Ami-ruimte ontwerpen? Waarover kan geen discussie bestaan?

Ik vind het belangrijk dat een Ami-boetiek niet alleen een verkooppunt is. Zo’n boetiek moet iets intiemers uitstralen. Vaak krijg je er het gevoel dat je in een flat of een huis binnenstapt en ook al klinkt dat misschien een beetje cliché, het klopt wel helemaal. Ik hou van plekken waar het goed toeven is, waar het licht zacht is, de materialen warm aanvoelen en er ruimte is. Bepaalde elementen komen overal terug: parket, glanzend messing, gewelfd hout, spiegels en spelingen met perspectief. Maar uiteindelijk gaat het vooral om dat gevoel van emotionele geborgenheid. De kleedkamers zijn in mijn ogen bijvoorbeeld essentieel. Een kleedhokje is een plek met een zeer sterke intimiteit. Daar moet het gebeuren. En dus moet je je er goed, veilig en bijna beschermd voelen. Voor mij verdient dat aspect evenveel aandacht als de voorgevel of de etalage.

Je hebt het vaak over emotionele harmonie. Hoe vertaalt zich dat concreet in je keuze van materialen, texturen of licht?

Ik vertrouw heel erg op mijn instinct. Ik werk natuurlijk met een team, er zijn architecten, projectleiders en technische beperkingen. Maar uiteindelijk volg ik altijd mijn intuïtie. Is het gezellig? Voelt het goed? Spreekt het me fysiek aan? Ik zie het meteen wanneer een legplank te hoog hangt, een materiaal te koud aanvoelt of een lamp verkeerd gericht is. Het is heel organisch. Voor mij is het ontwerpen van een ruimte een beetje zoals koken: de ingrediënten zijn vaak dezelfde, maar alles hangt af van de dosering, de kruiden, het evenwicht.

In de boetiek in Le Marais heb je kunst en designstukken in de inrichting verwerkt. Hoe heb je dit aspect in Brussel benaderd?

Kunst en design dragen bij aan de algehele sfeer. Ik houd niet van boetieks die te opzichtig, te decoratief of te veel als conceptuele etalages zijn opgezet. Wat mij interesseert, is dat een plek leeft. Hier hebben we gewerkt met kunstwerken die door een naburige galerie zijn uitgeleend. Ik vond dat idee van een dialoog met de directe omgeving erg mooi. Het maakt de winkel meer verankerd. Oprechter ook. We bevinden ons op de Zavel, omringd door antiekwinkels, kunstgaleries en mooie objecten. Dat moest ook weerklank vinden bij Ami.

De Brusselse Ami-boetiek is gevestigd in de voormalige antiekwinkel Costermans en heeft de oorspronkelijke schouwen en indeling behouden, in een sobere, moderne stijl met respect voor het erfgoed. © ami paris

Hoe doe je het om vandaag de dag te weerstaan aan de verleiding van een ‘instawaardige’ setting?

Door eerlijk te zijn met jezelf. Dat is moeilijk, want we worden allemaal, bewust of onbewust, beïnvloed door wat aanslaat. Het is mij, net als iedereen, zeker wel eens overkomen dat ik zoals de anderen wilde doen. Maar ik denk dat ik op mijn 45e inmiddels goed begin te weten waar ik wel en niet van houd. Mijn smaak kan evolueren, en gelukkig maar, maar het blijft mijn belangrijkste referentiepunt. Het gaat er niet om een aantrekkelijk decor te creëren, maar een plek waar je echt graag wilt zijn. Onze boetieks moeten hartelijk, dynamisch en authentiek zijn. Die op de Grote Zavel geeft dat gevoel vrij goed weer. De boetiek is er niet om indruk te maken. Hij is er om te blijven.