‘Hij ziet het grotere plaatje…’ ‘Zij is geweldig met kleuren!’ Craig Moore en Anne-Sophie ‘Anso’ Christiaens vullen elkaars uitspraken en esthetische visie aan. Hun toevluchtsoord aan de Portugese Costa Vicentina is dan ook een ode aan gedeelde creativiteit, zowel voor het stel als voor de artistieke gasten die er verblijven. Foto’s Lar Glutz
Golven, paarden, eindeloze wandelpaden en een van de mooiste sterrenhemels van Europa: de Portugese zuidwestkust, met haar wilde natuur, relaxte surf vibes en een leven in eenvoud… Het is de plek waar de Zuid-Afrikaanse Craig Moore en de Belgische Anne-Sophie ‘Anso’ Christiaens hun hart verloren. ‘Hier vallen alle lagen van de drukte af’, vertelt Anso. ‘De natuur brengt je op een bijna magische manier weer dichter bij jezelf. Elke keer we hier zijn, voelen we ons beetje bij beetje opnieuw wie we écht zijn.’
Hun huis is een kleurrijke opeenvolging van gezellige ruimtes en hoekjes. Design van lokale en internationale artiesten leeft er zij aan zij met traditionele tegels en ontwerpen, zowat overal hangen eigen designs – Anso’s funky ‘happy jackets’ en Craigs hoeden – de bibliotheek puilt uit van de originele boeken, en aan het bureau bij raam en open haard kan je ongestoord mijmeren met zicht op grazende schapen. Craig vertelt: ‘Elke dag begint er met de zon die opkomt boven de velden. Met koffie door het huis dwalen, wandelen in het bos en onderweg eucalyptus of rozemarijn plukken, de geur van citroenen, de zee in de verte, het geluid van schapen: dit is ontwaken in zijn puurste vorm! ’s Avonds is de boomgaard de perfecte plek voor een zonsondergang met een gin-tonic, de citroen pluk je zo uit de bomen!’
Craig is regisseur en hoedenmaker, Anso styliste en juwelenontwerpster. Hun wegen kruisten in Mallorca, waarna ze samenwoonden in Antwerpen en na de geboorte van hun zoon Sunday Bear verhuisden naar Kaapstad. Vanaf 2021 bouwen ze aan hun Portugese toevluchtsoord, steen per steen, volledig op hun eigen tempo. Ze doopten de plek Rancho Dos Bravos – ranch der dapperen – omwille van de berg aan werk die het hele project bij aanvang voorstelde. ‘Het schrikt ons niet af… Er zit geen haast noch deadline in de verbouwingen, wij beschouwen het huis als een wit canvas waarop we intuïtief ons ding kunnen doen.’ Veel is met de hand gemaakt. Zo verzamelden ze zelf de leistenen voor de patio uit een nabijgelegen rivier. ‘Het duurde een week om alles naar huis te slepen,’ lacht Anso. Vrienden speuren zelfs mee: zo vonden ze ooit een rots met een natuurlijk witmarmeren kruis, ondertussen doet die dienst als salontafel. ‘Alles krijgt hier een verhaal. Dat maakt het huis zoveel persoonlijker.’
‘Belgische invloeden, de Europese culturen, het ongerepte kantje van Zuid-Afrika, en dan de wilde energie van Portugal. Hier vind je een beetje van dat alles terug.’
En het blijft altijd in beweging. ‘Het huis verandert mee met het licht, met ons leven en met de kunstwerken die gasten hier achterlaten,’ zegt Craig. Het duo droomt ervan de oude schuur om te toveren tot een atelier voor rondtrekkende kunstenaars. Zo groeit het huis organisch verder, met respect voor wat was. Sommige elementen bleven bewust klein: ‘Je moet bukken om door de slaapkamerdeur te gaan, dat maakt het juist knus’, zegt Anso. Wel werden ramen en deuren op sommige plekken verhoogd. ‘Je kan maar zo vaak je hoofd stoten!’, klinkt het. Kleur speelt een hoofdrol: Alentejo-blauw, zonnig geel, vurig rood. ‘Muren, servies, zelfs meubels moeten er in functie van Anso’s mood aan geloven. Zit zij op een knalrode stoel voor een blauwe muur – zegt ze me plots dat de schoorsteen dringend felgeel moet worden. En dat doen we dan ook, no second thoughts’, lacht Craig.
‘Ooit wonen we hier voltijds,’ droomt Craig luidop. ‘Maar nu komen we vooral in de lente en herfst, als de natuur explodeert van leven. Portugal heeft een dramatisch klimaat: bloedhete zomers, winters waarin je alle seizoenen op één dag beleeft. In die overgangen voel je de cyclus van het leven intenser. ’s Winters cocoonen we bij het haardvuur, ’s zomers leven we buiten.’
Ook zoontje Sunday waggelt doorheen het plaatje. Papa Craig: ‘Lekker vuil, z’n voetjes en bekje vol aarde, door de velden struinen… Een huis bestaat niet alleen voor jezelf, maar ook voor de volgende generaties: deze muren moeten kinderen zien en horen, anders bouw je niet écht iets op.’
Houten kunstwerk gevonden op de lokale rommelmarkt, de hanglamp bij Zangra, de gestreepte kussens bij Hay. Een handgemaakte hoed in Craigs eigen atelier: hij creëert ze onder de naam Chopper Sherwood.
Wandlamp door Muller Van Severen, het schilderij is van de hand van de Balinese artiest Adi Septa, en zowel de bank als het melkkrukje werden uit de oorspronkelijke hoeve gerecupereerd.
Marmeren wastafel, gescoord op de vlooienmarkt, past perfect bij het Anne Büsscher deurknop en gordijnen in Christian Wijnants stof. De gele Eames stoel geeft de keuken een funky touch.
Het canvas op hout van Hermès steelt de show, al moeten de zitjes (gesigneerd Muller Van Severen, Eames en Serax) niet onderdoen. De staande lamp is van het Belgische designcollectief Vormen en de decoratieve objecten op tafel van Anne Büsscher.
Het boek ‘Little Passing Thoughts’ van Orfeo Taiguri beschrijft de schoonheid van banale momentjes.
Het hoeven niet altijd grote namen te zijn: de stoel, glazen flessen en spiegel werden op rommelmarkten in de buurt bijeen geshopt.
De perfecte match: ‘haar’ Molto Al Dente jackets en ‘zijn’ Chopper Sherwood hoeden. Degeluksbrenger boven de deur is van Lerry Ceramics, de lamp van Peill & Putzler en het houten meubilair hoorden bij de inboedel van de oude hoeve
Aan de muur hangt een foto van de Belgische fotograaf Raf Maes, met daaronder een werk van Stevie Dix. De rode kandelaar naast de gouden Frama staande lamp is van Michael Verheyden. Af en toe maken Anso en Graig ook hun eigen meubels, zoals de houten salontafel.
Overdag kaatst de spiegel van Philippe Malouin voor Umbra Shift het zonlicht naar binnen, ’s avonds tovert de pittoreske hanglamp, gevonden op de rommelmarkt, de ruimte om tot sfeervolle cocon.
Houten kunstwerk gevonden op de lokale rommelmarkt, de hanglamp bij Zangra, de gestreepte kussens bij Hay. Een handgemaakte hoed in Craigs eigen atelier: hij creëert ze onder de naam Chopper Sherwood.
Rancho Dos Bravos is te huur vanaf 2 nachten. Reserveren kan via DM
op Instagram @rancho.dos.bravos of via airbnb.co.uk/h/ranchodosbravos.
