Zijn werk was te zien in de galeries Richard Heller in Los Angeles, Almine Rech in Londen en Sorry We’re Closed in Brussel. Het mag duidelijk zijn: keramist Eric Croes behoort tot de nieuwe generatie Belgische kunstenaars waar kunstliefhebbers van over de hele wereld wild van zijn.
Foto’s Matthieu Salvaing
De hanglamp Meta Memphis van Franz West hangt boven het zelfportret van Julien Meert, de werken van Jean-Baptiste Bernadet, het keukenmeubilair ontworpen door Eric Croes en een Boucherouite-tapijt.
Carafe Taureau van Bordallo Pinheiro op de zonnegele kast ontworpen door Eric Croes heeft zijn rug gekeerd naar een ingelijste zwarte latex kap en een keramisch werk Mask test tiles van Eric Croes.
De hanglamp Meta Memphis van Franz West hangt boven het zelfportret van Julien Meert, de werken van Jean-Baptiste Bernadet, het keukenmeubilair ontworpen door Eric Croes en een Boucherouite-tapijt.
We staan voor de onopvallende voordeur van een rijtjeshuis in een rustig straatje van de Europese wijk in Brussel. Niets laat vermoeden dat achter deze dertien-in-een-dozijn-voordeur een bijzondere wereld schuilgaat: het atelier van Eric Croes. Hier volgen we de fascinerende weg van de klei naar de oven. Potten, vazen, nestkastjes, berenpoten, gekke vogels, ex voto’s, cyclopen, Gorgonen, slangen die uit het oor van een kat tevoorschijn komen, griezelige hoofden die hun tong uitsteken of de bezoeker uitdagend in de ogen kijken, boomstronken die uit een droom lijken te komen en reusachtige totems … De Brusselse kunstenaar begint altijd met schetsen die geïnspireerd zijn op sprookjes of mythologieën, op een combinatie van ideeën of op herinneringen. Zijn vruchtbare verbeelding wordt bevolkt door burleske, grappige, ondeugende, dromerige, tedere of provocerende figuren en dieren, en wordt omgezet in ambacht, traditie en kunst. Hij woont enkele straten verderop, in een flat die al net zo veelzijdig, ingetogen en levenslustig is als hijzelf. Buiten is er een minituintje waar gebroken sculpturen en prototypes verstoppertje spelen tussen struiken, bosjes en hoog gras. Binnen lijkt het net een kleine, bruisende kunstgalerie. Zijn creaties prijken er broederlijk naast die van bevriende kunstenaars als Jean-Baptiste Bernardet, Benoit Platéus, Claire Decet en Julien Meert, met wie hij regelmatig werken ruilt.
‘In mijn interieur vermijd ik monochrome tinten. Ik hou ontzettend veel van kleur’
Een schilderij van Simon Demeuter, getiteld Garden Party, waarop Eric Croes is afgebeeld. Berenmasker Thérèse van Eric Croes, neergelegd op een minileestafel.
Aan de muur van de woonkamer werpt een veelheid aan kunstwerken (Alain Séchas, Jean-Baptiste Bernadet, Daniel Johnston, Thomas Mazzarella, Frans Masereel, Simon Demeuter) een ondeugende blik op de bronzen salontafels van de hand van Eric Croes
Een schilderij van Simon Demeuter, getiteld Garden Party, waarop Eric Croes is afgebeeld. Berenmasker Thérèse van Eric Croes, neergelegd op een minileestafel.
Eric houdt met hart en ziel van al wat mooi is en is ook behoorlijk onconventioneel. Het liefst omringt hij zich met kleurrijke en positieve dingen. Hij laat zich inspireren door Brancusi, die alleen objecten om zich heen wilde die hij zelf had gecreëerd, door Ettore Sottsass, die het aandurfde om onverenigbare dingen samen te brengen, door Judith Scott, wier cocons een eeuwig mysterie zullen blijven, en door Franz West, die bekendstaat om zijn speelse en sarcastische sculpturen. Zo verzamelt Eric Croes thuis al zijn obsessies, waarvan sommige zelfs teruggaan tot zijn tienerjaren. Het geheel leeft en is voortdurend in beweging. Schilderijen, leunstoelen, tapijten, lampen, vazen en favoriete of soms gewoon vreemde voorwerpen gaan met elkaar in gesprek, wandelen van kamer naar kamer, blijven even in een hoekje staan keuvelen, vertellen de gasten een anekdote en keren af en toe naar hun oorspronkelijke plek terug. ‘Ik voel de behoefte om dingen voortdurend te verplaatsen, en om de ruimtes waar ik woon te vullen. Ik maak graag zelf mijn eigen meubels’, legt hij uit. De roze en turquoise ladekast met klapdeuren, de twee fauteuils van spaanplaat en de militaire stoel onder het beeldhouwwerk Le Grand Amour van Roberto Ollivero, dat hij op zijn achttiende met zijn spaargeld kocht …
‘Hoewel ik sobere ruimtes bewonder, zou ik er zelf onmogelijk kunnen wonen. Ik vlucht voor passiviteit en leegte’
Bronzen lamp Chevaux de la mer van Eric Croes.
Keukentafel van tomaatrood hout, getekend door Eric Croes.
Op de schoorsteenmantel: werken van Adrien Chevalley, Lionel Estève, Dewar & Gicquel, Stefan Rinck, Thomas Mazzarella en Jonnas Moënne staan naast een Napolitaanse Heilige Maagd en de vaas Calice van Eric Croes. Bronzen bank Pattes Papillons van Eric Croes.
Al Freemans Soft Dick, Tuesday. Sprei Patchwork gemaakt door Eric Croes.
Sculptuur Le Grand Amour van Roberto Ollivero naast de schilderijen van Claire Decet Collections en Poisson ange jaune, Simon Demeuter & Eric Croes Cadavre exquis, J-B Bernadet Untitled, Lionel Vinche Neptune + un poisson, Aline Bouvy Strategy of Non-Cooperation VII.
Bronzen lamp Chevaux de la mer van Eric Croes.
Eric heeft het allemaal zelf gemaakt, op basis van de vrij beschikbare tekeningen uit het boek Rietveld meubels om zelf te maken. De ontwerpen zijn een concentraat van esthetiek, eenvoud en betaalbare materialen. Dat geldt ook voor de tomaatrode keukentafel, die hij bedacht als een eerbetoon aan het werk van ontwerper Enzo Mari, en voor de sprei waaraan hij drie jaar lang heeft genaaid. Met de hand, ’s avonds voor de tv. Het is een patchwork van ontelbare herinneringen en bestaat uit stukjes van zijn oude spijkerbroeken en die van zijn ex-partner, met daarop het telefoonnummer van zijn eerste vriendinnetje geborduurd. Hij heeft er ook een amulet van een lange reis aan toegevoegd, en badges met afbeeldingen van de hondenrassen die hem zijn hele leven hebben vergezeld. En omdat hij ons nog zoveel te vertellen heeft, trekt deze onvermoeibare en onverschrokken ontwerper elke dag naar zijn atelier om er van 9 tot 18 uur te werken. ‘Ik ben een ambtenaar van de kunst, want keramiek is een veeleisende minnares’, vertelt hij. En ondertussen kijken de fans van zijn speelse capriolen reikhalzend uit naar zijn volgende creaties.
‘Ik omring me met dingen die bepaalde periodes in mijn leven hebben gemarkeerd als waren het tatoeages’
Lange paars-gele karaf en roze-gele kan Stèle, kruk met berenpoten 04 van Eric Croes.
Een bonte verzameling van nestkastjes en potten van Eric Croes op het kleine terras in de tuin.
In het atelier van Eric Croes pronken een boom van wit beton Les paradis perdus, een bronzen kruk Faune & Grand Duke en een totem Fakir’s foot.
Eric Croes te midden van zijn sculpturen uit de serie The Gods must be crazy.
Lange paars-gele karaf en roze-gele kan Stèle, kruk met berenpoten 04 van Eric Croes.
