Portret van Igor Louis de Kerchove die poseert op de tafel Salt-Root. © Mathias Van Duüren
Na een studie bedrijfskunde in Brussel besefte de creatieve Igor Louis de Kerchove dat zijn toekomst elders lag, in een activiteit die hem dichter bij de natuur bracht. ‘Ik ben altijd gepassioneerd geweest door hout – zijn kleur, zijn geur …’, vertelt de ontwerper. Door toevallige ontmoetingen belandde hij in Portugal, waar hij ging studeren aan de Fundação Ricardo do Espirito Santo Silva (FRESS). Deze instelling is opgericht in de jaren 50 en wil in de eerste plaats de decoratieve ambachten behouden. Hoewel het bewaren van eeuwenoud erfgoed het uitgangspunt van de instelling vormt, ging Igor al snel verder en gebruikte hij de technieken die hij daar had aangeleerd, om zich te verdiepen in hedendaags design. Al snel, na twee jaar studie aan de FRESS en een geslaagde stage bij ontwerper Mircea Anghel, voelde hij dat hout alleen niet langer voldoende was: hij was klaar om het te combineren met andere elementen. Hij begon met steen, dat hij met verve beeldhouwde, en ging daarna over naar zout. ‘Ik wilde een nieuw materiaal uitvinden, een eigen productieproces creëren, iets dat overal op aarde voorhanden is. Terwijl ik vanaf de Portugese kust naar de oceaan keek, dacht ik aan zout. Met een innovatief procedé slaagde ik erin zout te verharden, zodat het zo sterk wordt als steen. Dat levert een minerale textuur op en een uitstraling die doet denken aan wit marmer.’ Maar daar houdt Igors innovatie niet op: ‘Ik verbind de zouten poten via speciale verbindingsstukken met het houten blad. De tweede uitdaging is om die twee materialen, die van nature tegengestelde eigenschappen hebben, te laten samenkomen. Hout is immers gevoelig voor vocht, terwijl zout net water afstoot en voortdurend vocht uit de lucht aantrekt.’ Een vast materiaal dat onwrikbaar lijkt toch beweging geven: dát is het geheim van Igors tafels. ‘Ik hou van tafels omdat ze kunst en functionaliteit samenbrengen. Rond een tafel komen mensen samen, zoveel momenten spelen zich op of rond de tafel af. Het is die menselijke dimensie in design die me het meest raakt.’ In november 2025 voegt de kunstenaar een vleugje zout toe aan de galerie App’Art in Brussel en stelt hij er zijn werk tentoon.
